Definition
▶
pananampalataya
Ang pananampalataya ay ang matibay na tiwala o pagkakaroon ng paniniwala sa isang bagay, lalo na sa mga bagay na hindi nakikita o hindi napatunayan.
신앙은 보이지 않거나 입증되지 않은 것에 대한 강한 신뢰 또는 믿음을 갖는 것입니다.
▶
Ang kanyang pananampalataya sa Diyos ay nagbibigay sa kanya ng lakas sa mga pagsubok.
그의 신앙은 그에게 시련 속에서 힘을 줍니다.
▶
Kailangan natin ng pananampalataya sa ating mga kakayahan upang makamit ang ating mga pangarap.
우리의 꿈을 이루기 위해서는 우리의 능력에 대한 신앙이 필요합니다.
▶
Ang pananampalataya ng mga tao sa kanilang komunidad ay nagdudulot ng pagkakaisa.
사람들의 공동체에 대한 신앙은 단결을 가져옵니다.