Definition
▶
עפר
afar
חומר מוצק הנמצא על פני האדמה, הנחשב לאלמנט בסיסי בטבע.
Material sólido que se encontra na superfície da terra, considerado um elemento básico da natureza.
▶
הילדים שיחקו בעפר בגינה.
Hayladim shichaku be'afar ba'gina.
As crianças brincaram com terra no jardim.
▶
העפר היה לח אחרי הגשם.
Ha'afar haya lach acharei hag'shem.
A terra estava molhada após a chuva.
▶
הכינו את העפר כדי לזרוע את הזרעים.
Khin'u et ha'afar k'dei laz'roa et haz'ra'im.
Prepararam a terra para plantar as sementes.