Definition
▶
ופינוי
u'finui
פעולה של הוצאת אנשים או דברים ממקום מסוים כדי לשמור על בטיחותם.
Ação de retirar pessoas ou coisas de um determinado local para garantir sua segurança.
▶
במהלך הסופה, היה צורך בופינוי התושבים מהאזור המסוכן.
B'mahalach ha'sufa, haya tzorech b'finui ha'toshavim meha'ezor ha'msukan.
Durante a tempestade, foi necessário evacuar os moradores da área perigosa.
▶
הצבא ארגן את הופינוי של אזרחים ממוקדי הקרב.
Ha'tzava irgen et h'finui shel ezrachim me'mokedey ha'krav.
O exército organizou a evacuação de civis das áreas de combate.
▶
בעקבות הדליקה, נדרש הופינוי המיידי של הבניין.
Be'ikvot ha'dlikah, nidrash h'finui ha'meyadi shel ha'benyan.
Após o incêndio, foi necessária a evacuação imediata do prédio.