Definition
▶
ontheffing
Een ontheffing is een formele toestemming die iemand vrijstelt van een bepaalde verplichting of regel.
Uma isenção é uma autorização formal que isenta alguém de uma obrigação ou regra específica.
▶
De student kreeg een ontheffing voor het betalen van collegegeld.
O estudante recebeu uma isenção do pagamento das mensalidades.
▶
De organisatie vroeg om een ontheffing voor het gebruik van het park.
A organização solicitou uma isenção para o uso do parque.
▶
Zonder ontheffing mag je hier niet parkeren.
Sem isenção, você não pode estacionar aqui.