Definition
▶
孔
kǒng
孔是指物体上或内部的空洞、洞穴。
孔 é um buraco, uma abertura ou cavidade em um objeto.
▶
这块木头上有一个大孔。
zhè kuài mù tóu shàng yǒu yī gè dà kǒng.
Esta peça de madeira tem um grande buraco.
▶
在墙上打一个孔可以挂画。
zài qiáng shàng dǎ yī gè kǒng kě yǐ guà huà.
Fazendo um buraco na parede, você pode pendurar um quadro.
▶
我在塑料袋上刺了一个小孔。
wǒ zài sù liào dài shàng cì le yī gè xiǎo kǒng.
Fiz um pequeno buraco na sacola plástica.