Definition
▶
ekstazë
Ekstazë është një gjendje shpirtërore ku individi ndjehet i shkëputur nga realiteti, shpesh në një përvojë të thellë emocionale ose shpirtërore.
Экстаз – это душевное состояние, в котором человек ощущает себя оторванным от реальности, часто в глубоком эмоциональном или духовном опыте.
▶
Gjatë koncertit, ai ra në ekstazë nga muzika e gjallë.
Во время концерта он впал в экстаз от живой музыки.
▶
Pjesëmarrësit në meditimin e thellë përjetuan një ekstazë shpirtërore.
Участники глубокой медитации испытали духовный экстаз.
▶
Ekstaza e natyrës gjatë perëndimit të diellit e bëri atë të harrojë problemet e tij.
Экстаз природы во время заката заставил его забыть о своих проблемах.