Definition
▶
بَديع
badee'
بَديع يعني شيء رائع أو مذهل، يتميز بالجمال والابتكار.
بَديع是指令人惊叹或精彩的事物,具有美丽和创新的特征。
▶
هذا المنظر بديع جداً.
hatha almanzar badee' jiddan.
这个景色非常美丽。
▶
لقد قدمت عملاً بديعاً في المعرض.
laqad qadamt 'amalana badee'an fi alma'raD.
我在展览中展示了一件精彩的作品。
▶
فستانها كان بديعاً في حفلة الزفاف.
fustanaha kan badee'an fi haflat alzafaf.
她在婚礼上的裙子非常华丽。