Definition
▶
առևելք
Առևելք նշանակում է երկրագնդի այն կողմը, որտեղ rises արեգակը, կամ արևելյան կողմը։
东方是地球上太阳升起的方向,或指东边。
▶
Առավոտյան, արևը բարձրանում է առևելքից։
早晨,太阳从东方升起。
▶
Երբ մենք գնացինք ճամբարի, մեր ճանապարհը անցնում էր առևելքի կողմով։
当我们去露营时,我们的路线经过了东方。
▶
Հայաստանի առևելքում գտնվում են բազմաթիվ գեղեցիկ լեռներ։
亚美尼亚的东部有许多美丽的山脉。