Definition
▶
onderbreken
Onderbreken betekent het tijdelijk stoppen of verstoren van een activiteit of gesprek.
打断是指暂时停止或干扰某项活动或谈话。
▶
Hij onderbrak het gesprek om zijn mening te geven.
他打断了谈话以发表自己的看法。
▶
Zij onderbrak de presentatie met een belangrijke vraag.
她在演示中打断了提问,提出了一个重要问题。
▶
Het lawaai buiten onderbrak mijn concentratie.
外面的噪音打断了我的专注。