Definition
▶
dobroć
Dobroć to cecha charakteryzująca się bezinteresownym działaniem dla dobra innych, przejawiająca się w życzliwości i empatii.
善良是一种以无私的行动为他人利益而表现出来的特质,体现在善意和同情心中。
▶
Jej dobroć zawsze mnie wzrusza.
她的善良总是让我感动。
▶
W trudnych chwilach możemy liczyć na dobroć przyjaciół.
在困难时刻,我们可以依靠朋友的善良。
▶
Dobroć jego serca była widoczna w każdym geście.
他内心的善良在每一个动作中都显而易见。