Definition
▶
ekstazë
Ekstazë është një gjendje shpirtërore e thellë, ku individi përjeton një ndjenjë të fortë kënaqësie dhe shpërqendrimi nga realiteti.
极乐是一种深刻的精神状态,个体体验到强烈的愉悦感和对现实的分心。
▶
Gjatë koncertit, ai ra në ekstazë nga muzika e gjallë.
在音乐会上,他因生动的音乐而陷入了狂喜。
▶
Ajo përjetoi ekstazë kur pa pamjen e mrekullueshme të perëndimit.
她在看到美丽的日落景色时体验到了极乐。
▶
Një moment ekstaze e mbushi dhomën gjatë festës.
在派对期间,一个狂喜的时刻充满了房间。