Definition
▶
maingay
Ang 'maingay' ay nangangahulugang may mataas na antas ng tunog na kadalasang nakakabahala o nakagugulo.
‘吵闹’是指声音的高强度,通常让人感到困扰或干扰。
▶
Ang mga bata sa parke ay masyadong maingay habang naglalaro.
公园里的孩子们在玩耍时太吵了。
▶
Ang maingay na trapiko ay nagdudulot ng stress sa mga tao.
嘈杂的交通给人们带来了压力。
▶
Naging maingay ang kanyang cellphone nang tumawag ang kanyang kaibigan.
当她的朋友打来电话时,她的手机变得很吵。