Definition
▶
pananampalataya
Ang pananampalataya ay ang pagtitiwala at paniniwala sa isang bagay o sa isang Diyos, kahit na walang konkretong ebidensya na sumusuporta dito.
信仰是对某事或某位上帝的信任和信念,即使没有具体证据支持。
▶
Ang pananampalataya ng mga tao sa Diyos ay nagbibigay sa kanila ng lakas sa panahon ng pagsubok.
人们对上帝的信仰在困难时期给予他们力量。
▶
Sa kanyang pananampalataya, siya ay nakahanap ng kapayapaan sa gitna ng kaguluhan.
在他的信仰中,他在混乱中找到了平静。
▶
Ang pananampalataya ay mahalaga sa kanyang buhay, dahil ito ang nagbigay inspirasyon sa kanya na magpatuloy.
信仰在他的生活中至关重要,因为它激励他继续前进。