Definition
▶
mögnuð
Mögnuð er notað um eitthvað sem er ótrúlegt eða frábært.
Mögnuð wird verwendet, um etwas zu beschreiben, das unglaublich oder großartig ist.
▶
Þetta var mögnuð upplifun sem ég mun aldrei gleyma.
Das war ein erstaunliches Erlebnis, das ich nie vergessen werde.
▶
Hann hefur mögnuð hæfileika í tónlist.
Er hat erstaunliche Fähigkeiten in der Musik.
▶
Sýningin í gær var mögnuð og fangaði alla áhorfendur.
Die Vorstellung gestern war erstaunlich und fesselte alle Zuschauer.