Definition
▶
תפס
lafkod mashehu o mishehu, bederech klal ba'tnu'a o ba'pe'ula.
ללכוד משהו או מישהו, בדרך כלל בתנועה או בפעולה.
Atrapar algo o a alguien, generalmente en movimiento o en acción.
▶
הילד תפס את הכדור באוויר.
hayeled tafas et hakadur ba'avir.
El niño atrapó la pelota en el aire.
▶
החתול תפס את העכבר לפני שהוא ברח.
hachatul tafas et ha'achbar lifnei shehu barach.
El gato atrapó al ratón antes de que escapara.
▶
המאמן תפס את השחקן עם הכדור.
hame'en tafas et hasakhan im hakadur.
El entrenador atrapó al jugador con la pelota.