Definition
▶
onderbreken
Onderbreken betekent het tijdelijk stoppen van iets, zoals een gesprek of een activiteit, meestal om een andere opmerking of actie in te voegen.
להפסיק באופן זמני משהו, כמו שיחה או פעילות, בדרך כלל כדי להוסיף הערה או פעולה אחרת.
▶
Hij onderbrak het gesprek om een belangrijke mededeling te doen.
הוא הפסיק את השיחה כדי לעשות הודעה חשובה.
▶
De leraar onderbrak de les om vragen van de leerlingen te beantwoorden.
המורה הפסיק את השיעור כדי לענות על שאלות של התלמידים.
▶
Ze onderbrak zijn verhaal omdat ze iets belangrijks wilde zeggen.
היא הפסיקה את הסיפור שלו כי היא רצתה לומר משהו חשוב.