Definition
▶
آفتاب
aaftab
آفتاب به معنی نور و گرمای خورشید است که در روز در آسمان میتابد.
太陽の光と熱を意味し、昼間空に輝く。
▶
در روزهای آفتابی، مردم بیشتر به پارک میروند.
晴れた日には、人々は公園にもっと行きます。
▶
آفتاب صبحگاهی حس خوبی به من میدهد.
朝日が私に良い気分を与えます。
▶
آفتاب در تابستان بسیار گرم است.
夏の太陽はとても暑いです。