Definition
▶
ร้องไห้
r̂xngh̄ı̂
การแสดงออกทางอารมณ์ของการร้องเสียงในขณะที่รู้สึกเศร้าใจหรือเจ็บปวด
An expression of emotion through sound when feeling sad or in pain.
▶
เด็กน้อยร้องไห้เมื่อไม่เห็นแม่
dèk nɔ́i r̂xngh̄ı̂ mʉ̂a mị̂ hĕn mɛ̂
The little child cried when he couldn't see his mother.
▶
เมื่อได้ยินข่าวร้าย เขาก็เริ่มร้องไห้
mʉ̂a dâi yīn khàw rái, khao kɔ̂ rɯ̂m r̂xngh̄ı̂
When he heard the bad news, he started to cry.
▶
เธอร้องไห้ในวันเกิดของเธอเพราะไม่มีใครมา
thəə r̂xngh̄ı̂ nı̂ wan kerd khɔ̌ng thəə phráw mị̂ mī khrai mā
She cried on her birthday because no one came.